مؤسسه موسیقی معاصر تهران نهادی مستقل است که با هدف توسعه جریان موسیقی معاصر در ایران، حمایت ازهنرمندان، گسترش فعالیت‌های اجرایی، تجربی، پژوهشی و آموزشی، و ایجاد ارتباط میان جریان‌های موسیقی ایران و جهان فعالیت می‌کند. این مؤسسه از دل تجربه فستیوال بین‌المللی موسیقی معاصر تهران شکل گرفته است؛ رویدادی که طی چهار دوره برگزاری، میزبان صدها اثر، آهنگساز، نوازنده و پژوهشگر از ایران و دیگر کشورها بود. امروز مؤسسه تلاش می‌کند این تجربه را در قالبی گسترده‌تر و پایدارتر ادامه دهد.

موسیقی معاصر را نمی‌توان صرفاً به عنوان مجموعه‌ای از سبک‌ها، تکنیک‌ها یا جریان‌های تاریخی در نظر گرفت. از نگاه ما، موسیقی معاصر عرصه‌ای برای جستجو و تجربه است؛ فضایی که در آن مرزهای تثبیت‌شده موسیقی پیوسته مورد پرسش قرار می‌گیرند و امکان‌های تازه‌ای برای شنیدن، اندیشیدن و آفرینش پدیدار می‌شود. عرصه‌ای که در آن موسیقی پیوسته خود را بازاندیشی می‌کند، مرزهای خود را گسترش می‌دهد و نسبت خود را با جامعه، فناوری، فرهنگ و تجربه انسانی از نو تعریف می‌کند. در این معنا، موسیقی معاصر نه نقطه‌ای ثابت در تاریخ موسیقی، بلکه فرایندی مداوم از جستجو، تجربه و تحول است.
در ایران، همانند بسیاری از نقاط جهان، موسیقی معاصر طی دهه‌های گذشته مسیری پرفراز و نشیب را پیموده است. نسل‌های متعددی از آهنگسازان، نوازندگان، پژوهشگران و هنرمندان کوشیده‌اند زبان‌های نوین موسیقایی را توسعه دهند، امکان‌های تازه‌ای را بیازمایند و افق‌های جدیدی را پیش روی هنر موسیقی بگشایند. با این حال، این تلاش‌ها همواره با چالش‌هایی ساختاری نیز همراه بوده‌اند؛ از محدودیت‌های آموزشی و کمبود زیرساخت‌های اجرایی گرفته تا ضعف شبکه‌های حرفه‌ای، دشواری‌های مستندسازی و فقدان نهادهای پایدار برای حمایت از فعالیت‌های تخصصی.