موسیقی معاصر تمام هیجان و علاقه من است

یاکوب راتای که به همراه دیوید دانل دیگر آهنگ ساز اهل چک در هشتمین روز از برگزاری سومین فستیوال بین المللی موسیقی معاصر تهران به اجرای برنامه پرداخت، درباره این گفت:

قطعاتی که ما اجرا کردیم قطعاتی بودند از لوئیجی نونو که در اواخر دوران کاری خود به عنوان آهنگ ساز به همراه گیدئون کرمر آن را نوشته است و اتفاقی که افتاده این است که بخشی از صداسازی هایی که روی آهنگ های کرمر آمده توسط لوئیجی نونو صورت گرفته و می توانم بگویم که قطعات اول ودوم قطعات بیانگری هستند و قطعات سوم و چهارم هم قطعاتی بودند که درباره تکنیک هایی مانند تکنیک های حملات ناگهانی و تکنیک هایی که یک صوت ناگهانی ایجاد می کنند، هستند و قطعه پنجم و ششم هم درباره باز کردن در و صداهای همیشگی اطرافمان هستند.

راتای با بیان اینکه آنچه در این فستیوال اجرا کرده اند در هشت قطعه متفاوت نوشته شده است که همزمان باید اجرا می شد، افزود:
به همین دلیل ما با 8 اسپیکر متفاوت این قطعات را اجرا کردیم.
این هنرمند اهل چک همچنین خاطرنشان کرد:
لزوما قصد نداشتیم که این هشت قطعه هم زمان با هم پخش شوند و یا از اسپیکرهای مشخصی پخش شوند به همین دلیل این 8 قطعه می توانند در فضا بچرخند.
او که امسال نخستین باری است که در فستیوال موسیقی معاصر تهران حضور پیدا کرده ضمن خرسندی از حضور خود در این فستیوال، ادامه داد:
به طور کلی در خصوص ساختار جشنواره نظر مثبتی دارم و درباره سطح کیفی آثاری هم که در جشنواره به اجرا درآمدند می توانم بگویم آثار رنگارنگی بودند.
راتای با با اشاره به اهمیت این فستیوال نیز بیان کرد:
موسیقی یک زبان جهانی است و پلی را برای برقراری دیالوگ میان فرهنگ ها ایجاد می کند؛ به عنوان مثال یک نوازنده اهل چک یک قطعه ایتالیایی را برای تماشاگران ایرانی اجرا می کند.

او تصریح کرد:
موسیقی معاصر تمام هیجان و علاقه شدید من است و برای من دیدن این همه تماشاگر هیجان زده و تشنه شنیدن که با دقت می شنوند تجربه شگفت انگیزی بود.
این آهنگ ساز اهل چک با تاکید بر اهمیت برگزاری رویدادهای اینچینی در تبادل فرهنگی میان ملل، گفت:
به گفته نخستین رئیس جمهور چک در قرن بیستم؛ یک کشور می تواند سیاست و اقتصاد متفاوتی داشته باشد اما برای ارزیابی یک جامعه از روی فرهنگ آن جامعه می توان آن جامعه را ارزیابی کرد و ما می توانیم از روی سطح دانش مردم هر کشور متوجه شویم که چه فرهنگ غنی در پس آن نهفته است.هنر هم می تواند فضای آزادی را بدون هیچ مرزی ایجاد کند که محصور کردن آن غیرممکن است.